‘Ik heb toen echt gezien wat het effect van deze therapie is’
Geerten kreeg begin juni een herseninfarct
Ik voelde me zweverig, alsof ik op een trampoline liep, en mijn mond hing scheef. Uit de scan bleek dat ik een herseninfarct had en daarom werd ik opgenomen in het ziekenhuis. Ik was met mijn vriendin net verhuisd naar een seniorenwoning, omdat zij longkanker heeft gehad. Dat ik nu zelf baat heb bij deze compactere en gelijkvloerse woning had ik van tevoren niet bedacht.
Alsof ik op een trampoline liep
Door het infarct was mijn rechterkant grotendeels uitgeschakeld. Mijn fijne motoriek was aangetast en mijn rechterbeen verlamd. Erg eng vond ik dat in het begin. Ik heb in de nacht wel eens een traan gelaten. Maar het went. Inmiddels loop ik met een stok en rollator en is mijn arm weer bijna goed.
Geen optreden, maar therapie
Toen Robin, de muziektherapeut, in de eerste week in het ziekenhuis langskwam dacht ik: ‘Ze komt met muziek wat vermaak brengen.’ Inmiddels weet ik beter en heb ik zelf ervaren wat muziektherapie is. Muziektherapie stimuleert verbindingen, waardoor herstel toeneemt. Daar geloof ik wel in. Ik startte met mijn vingers op de pianotoetsen en later op de snaren van de gitaar. Je schijnt zo ook nieuwe wegen aan te leggen waarmee je brein je spieren kan aansturen.
In het begin lukte het me niet te spelen door het gebrek aan ritme en coördinatie, maar therapie heeft me geholpen. Muziek is toevallig mijn grote passie; ik speel gitaar en piano. Maar je hoeft zelf geen muziekinstrumenten te kunnen bespelen voor deze therapie. Dat is wel goed om te weten. In therapie heb ik verschillende oefeningen geleerd. Ook kreeg ik huiswerk mee om thuis te doen.
Die oefeningen zijn altijd afgestemd op wat iemand thuis kan doen. Voor de oefeningen thuis is geen muziekinstrument nodig. Ik merk dat wanneer ik mijn oefeningen niet doe het meteen minder gaat. Ik moet het dus echt bijhouden.
Ik hield het niet droog
Mijn buurman in het ziekenhuis had ook een infarct gehad. Hij had daardoor een zware vorm van afasie; hij kon helemaal niet meer praten. Robin zat een half uur bij hem toen hij begon te zingen. Dat lukte wel! Die man begon toen te huilen en ik hield het ook niet droog. Ik heb toen echt gezien wat het effect van deze therapie is. Daarom van mij geen slecht woord over Treant.
Ik ga gewoon voor de 100 procent!
Ik ben op dit moment best wel weer aardig aan het bewegen. In huis loop ik al met een wandelstok. Maar buiten loop ik nog geen 500 meter. Toch komt het wel goed met mij; ik ga gewoon voor de 100 procent! Als ik een beetje restschade overhoud accepteer ik dat. Mijn arm functioneert inmiddels 90%. Muziektherapie heeft daar zeker bij geholpen. De impact van de therapie is niet alleen lichamelijk, maar ook mentaal; je wordt er blijer van.
Door mijn infarct ben ik eerder gestopt met werken. Met mijn vriendin gaat het nu gelukkig ook goed, dus we kiezen ervoor er samen voor te gaan.’
